Al 25 jaar

Ze gooit haar hoofd in haar nek, haar hand bedekt ogen en voorhoofd. Een bulderende lach klinkt door de woonkamer. Annet (75 jaar), heeft net ontdekt dat achter de clownsneus van miMakker Bakkie, Myra schuil gaat.  Wij kennen elkaar al meer dan 25 jaar. Zij woont al heel erg lang bij de Amerpoort een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik kom daar, samen met mijn echtgenoot Carel , jaarlijks als vrijwilliger om mee te  rijden met de zijspan motorrun. Een jaarlijks feest op het hele terrein met honderd zijspannen, feest muziek een hapje en een drankje.

Annet mocht natuurlijk, toen ons eerste kind geboren werd, deze ook even vasthouden. Ons baby’tje van destijds is inmiddels een vent van 25 jaar. We worden samen met elkaar een beetje ouder. Elk jaar vieren we trouw de verjaardag van Annet. Dit jaar werd ze 75, ze kreeg een bijzonder cadeau van ons.

Vanmiddag mocht ik me in haar kamer omkleden. Haar begeleidster Dea die haar 25 jarig jubileum vierde, heeft mijn miMakker mogelijk gemaakt, als cadeau voor deze woning. Zo zag Annet, vanuit de woonkamer,  mij als Myra wel met koffer in haar kamer gaan om om te kleden,  maar zag mij er nooit meer uitkomen.

Het was even gedoe om via het hek van de tuin uiteindelijk de woning van Annet te bereiken. Clowneske dilemma’s zijn er niet voor niks. Na wat contactmomenten met anderen ga ik  uiteindelijk naast Annet op de bank zitten. Uit de zak van mijn jurk tover ik een metalen ring en leg deze voor haar neer. Ik fluister haar in haar oor dat ik stiekem uit het raam van haar kamer ben geklommen. Dat is iets wat de  begeleiding niet hoeft te weten”. Ze lacht. Met een ” hocus pocus” laat Bakkie de metalen ring die nog voor ons ligt openklappen tot een prachtige zilverkleurige bol.

Dan is het Annet opeens duidelijk. Deze ring was namelijk ook het cadeau wat zij eerder voor haar 75e verjaardag van ons kreeg. Ze slaat met haar hand op haar been, en roept trots mijn achternaam. Er volgt een ontlading van de eerder opgebouwde spanning. Het verhaal van het vasthouden van de baby en de motorrun komt er ook nog uit. Nog even samen op de foto voordat ik mijn bezoek afsluit.

Annet passeer ik even later, op weg naar kamer, in de gang. Ze zit in een rolstoel om onder begeleiding buiten even een frisse neus te gaan halen. Bakkie gaat onderweg naar Annet haar kamer om de clownsneus van haar af te zetten. Tot een volgende keer.

Myra /miMakker Bakkie

Om privacyredenen is de voornaam van de bewoner in het verhaal aangepast.