miMakker Bakkie, De Glind, miMakkus, Neus voor Contact

Geen geheim

“Ja, ik ben dement “ zegt mevrouw Das tegen miMakker Bakkie. Ze zitten samen al een poosje naast elkaar in de gezamenlijke ruimte van de gesloten afdeling. Mevrouw Das haar stem klinkt fel en ze kijkt afwachtend naar de kleurrijke figuur naast haar. Haar opmerking overvalt Bakkie, ze laat de woorden even binnenkomen en vraagt dan belangstellend: “Maar hoe weet je dat dan? “. Mevrouw Das vertelt: “Mijn zoon drong er op aan en ik ben toen getest.” Bakkie wordt steeds nieuwsgieriger en vraagt verder “En hoe is dat dan om dement te zijn?” Het antwoord is ontroerend en verrassend tegelijk: “Nou, na de uitslag heb ik heel hard gehuild, maar nu heb ik er geen pijn van. Met het praten kan ik er soms niet helemaal op komen. Ik praat overigens niet gek en doe ook niet gek. Het is geen geheim dat ik dement ben maar ik loop er niet mee te koop, je wordt er toch op aangekeken. Ik ben wel anders dan anderen maar ik ben wie ik ben.”

Compleet overrompeld door zoveel openheid en zelfkennis zit Bakkie beduusd kijkend wat onderuitgezakt naast mevrouw. Mevrouw Das kijk Bakkie aan en met een glimlach op haar gezicht zegt ze “Jij bent zo anders als je zo werkt. Niet zo gehaast.Fijn!”

Als miMakker is ook taal soms de ingang naar contact. Stel geen vragen, dat is mij, Myra, tijdens de opleiding zeker geleerd en het werkt bij veel mensen met dementie ook zo. Maar soms voelt het goed om wel in gesprek te gaan, wel vragen te stellen. De clown is tenslotte nieuwsgierig. Ook de ander het gevoel te geven dat je samen bent, dat je luistert, dat alles er mag zijn. Er heerlijk onderuitgezakt bij zitten hielp wel in dit gesprek. Dat ik mevrouw Das liet weten een blog te willen schrijven over deze ontmoeting en of ze mij wilde helpen met wat steekwoorden, omdat ik soms iets vergeet, dat begreep ze volkomen. “Ik heb nu eenmaal zelf ook last van een minder goed geheugen”, zei mevrouw nog. Ze gaf mij de de gelegenheid om haar woorden vast te leggen en Bakkie de ruimte om te verwerken in welk bijzonder gesprek ze terecht gekomen was.

Steeds weer verrassen mensen met dementie mij recht in het hart.

Myra

Dit blog verscheen eerder op de facebook pagina van Stichting miMakkus. Met dank aan eindredactie miMakker collega Neeltje Hoogervorst. Met dank aan de foto beschikbaar gesteld door familie van Mw Siliakus, zij is overigens niet de dame uit het verhaal.  De naam in het verhaal is vanwege privacy overwegingen veranderd in een andere. Het verhaal is zoals het was. ..bijzonder.